Η ταινία που άνοιξε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην Θεσσαλονίκη το 2008, είναι εκείνη που επαναφέρει τον Mickey Rourke στο κινηματογραφικό στερέωμα. Έχοντας ήδη αποσπάσει Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία του, είναι και υποψήφιος για Όσκαρ Α Ανδρικού Ρόλου. Στο The Wrestler υποδύεται έναν βετεράνο παλαιστή, που γνώρισε την επιτυχία την δεκαετία του 80. Όμως με το πέρασμα είκοσι και πλέον χρόνων ο Ραμ διαπιστώνει ότι ο κόσμος γύρω του έχει αλλάξει. Από το ροκ και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια μέχρι και την ίδια την Πάλη.
Μετά από ένα έμφραγμα οι γιατροί του λένε ότι θα πρέπει να βάλει τέλος σε μια καριέρα που έτσι κι αλλιώς είχε πάρει την κατιούσα. Έτσι ο Ραμ προσπαθεί να φτιάξει την ζωή του, με την βοήθεια μιας στριπτιζέζ της Παμ, που επίσης διανύει το τέλος της "καριέρας" της και να διορθώσει την σχέση του με την κόρη του Στέφανι. Όμως τα πράγματα πάνε στραβά, φαίνεται ότι δεν μπορεί να ξεφύγει από την ίδια του την ζωή τελικά και αποφασίζει έναν τελευταίο αγώνα με την αίγλη του παλιού καλού καιρού.
Η επιλογή του Rourke για τον ρόλο του Ραμ είναι ιδανική. Μποξέρ ο ίδιος στο παρελθόν, με ένα πρόσωπο ταλαιπωρημένο από τις πλαστικές επεμβάσεις, δεν θυμίζει σε τίποτα τον γόη των 9,5 εβδομάδων άλλα περισσότερο τον... τερατώδη Μαρβ του Sin City. H ερμηνεία του κυμαίνεται σε πολύ καλά επίπεδα και σίγουρα θεωρείται δυνατός αντίπαλος για τα Όσκαρ. Το ίδιο δυνατή δεν είναι η Marisa Tomei, που μπορεί να μην βραβευθεί με Όσκαρ, όπως έγινε και με τις Χρυσές Σφαίρες, άλλα θα μπορεί να συγκαταλέγει την συγκεκριμένη ταινία σε αυτές όπου έκανε υποδειγματική ερμηνεία.
Το όλο σκηνικό μπορεί να σας θυμίσει τις τελευταίες ταινίες Ρόκυ, αφού ο παλιός παλαιστής, με την χάλια ζωή και την κακή σχέση με το παιδί του θεωρείται πλέον κλισέ, ωστόσο ο Aronofsky καταφέρνει να μην πέσει στην παγίδα χιλιοειπωμένης ιστορίας και με άρτια σκηνοθεσία να κρατήσει τον Παλαιστή του σε υψηλά επίπεδα. Μια ταινία που σίγουρα αξίζει να δείτε.
[via]