H Rachel Armstrong γράφει στην εφημερίδα για την οποία εργάζεται ένα άρθρο, όπου αποκαλύπτει πως η σύζυγος ενός πρώην Αμερικανού πρέσβη και μητέρα ενός κοριτσιού που πήγαινε στο ίδιο σχολείο με τον γιο της, η Erica Van Doren, ήταν πράκτορας της CIA. Η οποία μάλιστα μετά από έρευνα της ήταν εκείνη που αποκάλυψε πως η κυβέρνηση της Βενεζουέλας δεν είχε καμία σχέση με την απόπειρα δολοφονίας του Προέδρου των ΗΠΑ. Η άποψη της δεν εισακούστηκε και οι ΗΠΑ έκαναν αεροπορική επιδρομή στην Βενεζουέλα.
Το άρθρο ήταν σίγουρο πως θα χάριζε στην Armstrong, το βραβείο Πούλιτζερ, όμως έγινε η αιτία να αντιμετωπίσει μια απίστευτη δίωξη από την πλευρά της Κυβέρνησης, με εκπρόσωπο της τον Patton Dubois, που εκμεταλευόμενος την νομοθεσία περί Εθνικής Ασφάλειας την φυλακίζει μέχρι να αποκαλύψει το όνομα της πηγής της, ο οποίος θα πρέπει να διωχθεί γιατί αποκάλυψε την ταυτότητα μυστικού πράκτορα. Έτσι ξεκινά ένας γολγοθάς, με την Rachel να πρέπει να αποφασίσει αν θα προστατεύσει την προσωπική της ζωή ή τις δημοσιογραφικές αρχές της.
Ένα δικαστικό κυρίως δράμα, σίγουρα όχι το καλύτερο του είδους, άλλα με ένα αρκετά καλό σενάριο. Σχετικά καλή και η σκηνοθεσία με πλάνα κοντινά, που προσπαθούν να αποτυπώσουν την ψυχολογική πίεση που ασκείται στην πρωταγωνίστρια και το καταφέρνουν σε μεγάλο βαθμό, σε συνδυασμό με την ερμηνεία της Kate Beckinsale, που είναι αρκετά καλή. Βέβαια το ίδιο καλή είναι και η ερμηνεία του Matt Dillon, άλλα θα χαρακτήριζα τουλάχιστον ατυχή την επιλογή του David Schwimmer (o Ros από τα Φιλαράκια), που και εδώ υποδύεται τον σύντροφο μιας Rachel, άλλα σίγουρα θα τον προτιμούσα στον κωμικό του ρόλο, αφού το δραματικό απλά δεν του πάει. Εκτός κι αν πραγματικά ενσάρκωνε έναν αδύναμο ως χαρακτήρα άνδρα, τον οποίον επισκίαζε η δυναμικότητα της γυναίκας του.